Roman Mazurkiewicz (1930-2021)
6 lipca 2021 roku o godz. 13-tej w Kaplicy Głównej Cmentarza Centralnego w Szczecinie, pożegnaliśmy na zawsze kpt. Romana Mazurkiewicza.
Urodził się 01.01.1930 roku w Wilnie w wojskowej rodzinie, był synem oficera I Pułku Legionów. Ojciec zmarł w oflagu w niewoli, przyrodni starszy brat zginął podczas postania. Roman z matką w kwietniu 1946 roku przyjechał do Szczecina. W Szczecinie ukończył II LO Nr 2 i Pomorską Akademię Medyczną. Zrobił 2 specjalizacje: z neurologii i psychiatrii. Pracował głównie jako psychiatra. Pracę rozpoczął w Pomorskiej Akademii Medycznej, następnie od 1 kwietnia 1975 roku w Zarządzie Zdrowia KWMO do 31 maja 1990 roku. Następnie był Ordynatorem Oddziału Leczenia Odwykowego Uzależnień przy Szpitalu Miejskim w Szczecinie. Był członkiem Prezydium Zarządu Wojewódzkiego Społecznego Komitetu Przeciwalkoholowego w Szczecinie. Organizator i opiekun medyczny Szczecińskiego Klubu Abstynentów AGORA 303, członek Szczecińskiego Towarzystwa Kultury (wyróżniony jako najaktywniejszy członek). Brał udział w konkursach pamiętnikarskich pn. „Dzieje Rodzin Szczecińskich” (dostał 2 wyróżnienia i nagrodę). Pisał wiersze, felietony, lubił pisać i pisał dużo.
W kwietniu 1999 roku został powołany na rzecznika prasowego ZG SEiRP. W Biuletynie Informacyjnym z kwietnia-maja 2001 roku umieszczono Jego felieton, w którym pisał że: „obowiązkiem wszystkich Polaków jest pamięć o czynach ludzi, którzy nie szczędzili życia, aby Polska stała się krajem wolnym, niepodległym i suwerennym, aby stała się państwem wprowadzającym i kształtującym warunki oczekiwanej, społecznej sprawiedliwości”. Odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi i wieloma odznaczeniami resortowymi.
Zostawił 2 dzieci (córkę i syna) oraz 2 wnucząt.
Był społecznikiem, człowiekiem lubianym i szanowanym. Odszedł od nas wspaniały człowiek, i wspaniały kolega. W ostatniej drodze Zmarłemu towarzyszyła rodzina, przyjaciele, poczet sztandarowy i przedstawiciele Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów Policyjnych w Szczecinie, oni również oddali cześć swojemu koledze.
Z żalem pożegnaliśmy wspaniałego Kolegę
Cześć Jego Pamięci!